POEZI TË ZGJEDHURA NGA KRIJUESIT SHQIPTARË NË GJERMANI

Faruk TASHOLLI

GJËMA E GRAVE TË DHUNUARA

Ne të dhunuarat e Luftës së fundit
Nuk jemi gra që ndërruam shtratin,
Për një copë turp të skalitur në ballë.

Guri idashurisë sonë peshon aq rëndë
Sa nuk lëviz në zemër. Po
Ai u thye copë-copë kur zbarkuan
Vrasësist e qakërdisur para këmbëve tona –
Të lidhura.

Dikush u vra pa e kaluar lumin
Dikush me fëmijën e shtrënguar për gjoksi
Duke ndjerë ndër dënesje-
Përqfimin e fundit.

E neve, oh, neve-o
Si nuk na mori plumbi?!

Ne u vramë në shpirt dhe aty,
Aty mbajmë vdekjen –
Si guvë me grykë të mbyllur.

Ne gratë e dhunuara në Luftën e fundit
Nuk kërkojmë më shumë se dashuri.

Vetëm ne e dimë çka është e shkreta
Për shpirtin e plandosur nga plagët dhe tash,
Ajo na mungon.

Mjafton të vijë pas shpinës sonë
Vetëm një gisht tregues dhe vrasja
Si refren i trishtë na shiton.

Nëse doni ta shihni vetëm për një çast lirinë
Si Kështjellë,
Ju lutemi, vini vesh në themelet e saj,
Aty ku u murosën klithjet tona –
Si trupi i Rozafës.